TamaraMaria               BossaNova

 

Menu                 

 

Lied geinspireerd door 60 jaar Molukkers in Nederland door zangeres Tamara Maria Tahalele en gitarist Maurice Rugebregt die ook de tekst schreef.  

Met dank aan Museum Maluku die een kopie van de 60 jaar oude inscheeplijst met Molukse Namen beschikbaar stelde.

Het Molukse Namen lied

Zang: Tamara Maria Tahalele

Gitaar en Tekst: Maurice Rugebregt
Op de melodie van 'Minha Saudade' van João Donato.
Met dank aan het Moluks Museum dat een kopie van de 60 jaar oude inscheeplijst met Molukse namen, ter beschikking stelde  Lees verder 
Tekst:
Rutumalessy, Kukupessy, Malawau, Bakarbessy met zijn vrouw, Pelupessy in de prauw, Latupeirissa, Teterissa met zijn neef, Lewerissa en Soulissa, die families zijn op dreef, Mustamu ... is bekend en Maitimu ken ik ook, Aponno stoere vent en Lokollo die goed kookt, Matitaputty, Latuputty, Poetiray, Uneputty, Ambon Baai, Manuputty,
kampong Waai
Lumatalale, Sihasale, ale jo, Nahumury, Tuhumury, Kuhuwael en Pattiwael, Talahaturuson, Tahamata uit de wijk, Tahalele, Tatipata, die familie voelt zich rijk, Latuny is bekend, Kaitjily ken ik goed, Aipassa uit welk kamp? Ach vergeten is geen ramp!
Pattipeiluhu, Pattiruhu, Rugebregt ..... een Molukse naam, echt waar? nog meer namen, lang niet klaar.......

(Met dank aan het Moluks Museum: Museum Maluku dat een kopie van de 60 jaar oude inscheeplijst met Molukse namen, ter beschikking stelde.
 
 
Molukse Muzikanten in Nederland
"Black Magic, de eerst Molukse Band in Nederland"
 

60 jaar Molukkers en Muziek in Nederland Tamara Maria Tahalele en Boy Tahalele

 

tamara maria, bossa nova, boy tahalele  Foto van vader Boy Tahalele en dochter Tamara Maria Tahalele 
Tamara is dochter van de Molukse muziekpionier Boy Tahalele. De allereerste Molukse band "The Black Magic" in 1958 werd aangevoerd door de gebroeders Boy en Max Tahalele. Zij stonden aan de wieg van de vele getalenteerde succesvolle Molukse muzikanten en bands die Nederland nu rijk is.
 
Uit de Muziek Encyclopedie:
Black Magic is een van de eerste Nederlandse indorockgroepen, aangevoerd door de Molukse broers Boy en Max Tahalele. Hoewel zij het hoogtepunt van hun carrière buiten onze landsgrenzen beleven, worden ze toch gezien als voorlopers en inspirators van latere Molukse bands als Massada en Moluccan Moods Orchestra.

1951 - 1960
De Molukse familie Tahalele wordt in 1951 opgevangen in het Ambonezenkamp Mook op de Mokerheide. Boy Tahalele speelt aanvankelijk alleen ukelele en gaat op de mulo met enkele Hollandse jongens amusementsmuziek spelen. In de tweede helft van de jaren vijftig richt Boy samen met zijn Molukse vriend Paul Tureay (sologitaar) en een bassist uit het kamp The Black Magic op. Later haalt Boy zijn jongere broertje Max erbij, die op 14-jarige leeftijd al erg goed gitaar speelt. Boy switcht naar contrabas en de Molukse broers Michel (eerst trompet, later drums) en Dolf 'Jimmy' Riupassa (gitaar, zang) sluiten zich bij de groep aan. Ze worden veel gevraagd op Molukse bruiloften en Indische feestjes, waar ze op verzoek rock-'n-roll spelen. Voor de Ambonese en Hawaiiaanse nummers is zanger Matthijs Papilaya het zesde bandlid. Ze treden in die tijd ook op onder namen als The Blue Gardenias en The Ambon Brothers. Tijdens een talentenjacht in 1960 in de regio Nijmegen krijgt de groep een aanbod van clubeigenaar Herr Schmeiss uit Duisburg om als beroeps in zijn Duitse clubs te komen spelen.

 


1961 - 1962
The Black Magic in 1961 De twee Molukse broederparen Boy en Max Tahalele, Jimmy en Michel Riupassa en de uit Arnhem afkomstige Maurits Harding vertrekken naar Duisburg en spelen daar gedurende drie maanden in de club Treffpunkt Schmeiss. Daar ontdekt René Vlasselaer (de Belgische ontdekker en manager van The Tielman Brothers) de groep, hetgeen al snel meer optredens tot gevolg heeft. Zo doen ze tussendoor ook nog een optreden voor de Amerikaanse GI's in Baum Holder. Vervolgens kunnen ze aan de slag in de Havana Bar in München. Sologitarist Fred Christoffel treedt toe tot de band, waardoor Max Tahalele tweede sologitaar en piano gaat spelen. Maurits Harding verlaat de groep wegens heimwee en gaat terug naar Arnhem. Eind 1961 verlaat Fred Christoffel de groep alweer en wordt Tahalele opnieuw eerste gitarist, terwijl Wally Swärz als tweede sologitarist toetreedt. Begin 1962 opent Herr Schmeiss een nieuw danslokaal: de Kaskade in Keulen. The Black Magic is de eerste indorockband die daar enkele maandcontracten mag afwerken. Zonder Swärz wordt ook nog in Studio 15 in Düsseldorf opgetreden. Het vertrek van gitarist Wally Swärz heeft tot gevolg, dat Nico Fioole de band komt versterken als zanger-gitarist. Het klikt extra goed met Fioole, omdat hij een Ambonese moeder heeft en daardoor niet alleen muzikaal maar ook vanwege zijn karakter perfect in de Molukse rockband past. Fioole maakt zijn debuut als zanger van de groep het de Tanzpalast in Gelsenkirchen. Na enkele maandcontracten in Krefelt (Dancing Musical) krijgen ze een aanbieding om in Madrid te komen spelen, waar ze drie (zomer)maanden in de chique nachtclub High Society in het Florida Park optreden. Nico Fioole heeft al eens eerder in Spanje opgetreden met zijn vorige groep (The Black Dynamites), hetgeen goed van pas komt.

The Black Dynamites Tielman Brothers


1963
Terug in Duitsland treden ze onder meer op in de rock-'n-rollclub Weindorf in Frankfurt, de Jolly Bar in Hanau en Saalbau Bresser in Castrop-Rauxel. In 1963 krijgen ze opnieuw een contract voor drie maanden in nachtclub High Society in Madrid. Gitarist Jimmy Riupassa verhuist in juni 1963 naar de Duitse band The Team-Beats en in zijn plaats gaat Ferry Rüchebrech mee, een Ambonese student uit Duitsland. De Spaanse platenproducer Tito Mora van RCA ziet wel iets in The Black Magic - of El Negro Mágico zoals ze in Spanje genoemd worden - en neemt twee ep's met de groep op in de RCA-studio in Madrid. De plaatopnamen duren twee dagen. De volledig instrumentale eerste ep is snel klaar met hun Tielman Brothers-arrangementen in La Rosita en Vaya Con Dios plus twee eigen bewerkingen van de nummers La Hora en Surfin' Gipsy. Het inzingen van Spaans gezongen covers van Lucky Lips en Spanish Harlem voor de tweede ep kost nog de meeste tijd. Ze treden ook een keer samen met de Spaanse zangeres Mara Lasso op voor Radio National Madrid. Er volgen aanbiedingen om in Mexico en Frankrijk op te treden, maar daar gaan ze niet op in. Wel spelen ze nog een maand op een Amerikaanse militaire basis in de buurt van Madrid. The Black Magic verwisselt ook nog voor drie maanden van personeel met Shorty Miller & The Raylads: Boy en Max Tahalele gaan namelijk samen met Shorty Miller en Reggy Meeng van The Raylads optreden als The Hawks. Als extra gitarist wordt de Ambonese Willem Latuny nog toegevoegd. Willem wordt later bekend als Nino Latuny van de Molukse groep Massada. Max Tahalele gaat daarna nog even bij Tielman Royal spelen, de groep van Ponthon Tielman, nadat deze met ruzie uit The Tielman Brothers is gestapt. Ponthon keert daarna vrij snel voorgoed terug naar Indonesië.

 


1964 - 1965
The Black Magic komt begin 1964 weer bijeen voor het afwerken van nieuwe contracten. Als vervanger van zanger-gitarist Nico Fioole komt eerst Don Adams en daarna Alex Dinsbach in de groep. Jack van Beek (ex-The Oriëntals) sluit zich als gitarist bij de groep aan. Eind 1964 vertrekt hij weer, omdat Jimmy Riupassa zijn vroegere plaats in de band weer komt opeisen. Zelfs George de Fretes heeft nog twee weken in de groep meegespeeld, als invaller voor Michel Riupassa. The Black Magic speelt in wisselende samenstellingen ook in Nijmegen, waar het allemaal ooit begon voor de groep. Tijdens hun meest succesvolle periode laten ze Nederland dus helemaal links liggen; zelfs een uitnodiging om in de Sheherazade in Scheveningen te komen spelen wijzen ze af (The Crazy Rockers gaan vervolgens wel op de uitnodiging in en hun Nederlandse succesverhaal wordt daar geschreven). In de laatste periode van het bestaan van The Black Magic spelen Max en Boy Tahalele weer samen met Fred Christoffel. Max Tahalele speelt na Tielman Royal eerst in The Royal Six (met zanger Ricky Blake) en in 1965 bij The Crazy Rockers. Hij blijft daarna actief als beroepsmuzikant in groepen als The Residents, The Hot Jumpers, The Black Eye, The Marabuntas, The Black Dynamites en meer. Bassist Boy Tahalele sluit zich - eenmaal terug in Nederland - eerst aan bij de Amsterdamse indorockband The Hondo Rockers en is daarna vele jaren actief bij Rudy van Dalm & The Royal Rhythmics uit Nijmegen. Eind jaren zestig is er nog een formatie onder de naam The Black Magic actief zonder Max en Boy Tahalele, maar wel met de oorspronkelijke groepsleden Michel en Jimmy Riupassa. Sologitarist daarbij is dan Steve Riumasu (ex-Terry Gordon & The Virtuals en ex-Second Face) uit Tiel. Deze versie van The Black Magic wordt echter door oprichter Boy Tahalele niet erkend. Voor hem valt de opheffingsdatum in 1965.

 


2005

Op zondag 11 september 2005 overlijdt Max Tahalele op zijn vakantieadres in Portugal aan de gevolgen van een hartstilstand. Hij wordt slechts 60 jaar oud.

 
 
 

 

 

 

 

 

“Zangeres verbluft verwende critici”  

Jazzism- 

 

“Gepokt en gemazeld in dit genre”  

Jazzflits 

 

“Gezongen met een absolute  

autoriteit,  swingende relaxte  

timing en verfijnde smaak”  

Imme Schade van Westrum 

Avro, Max, Muziek Mozaiek 

 

“ben verbijsterd…..erg mooi gedaan!” 

Brazilian Blend Radio 

 

“heb met plezier geluisterd” 

Cees Schrama, Tros Sesjun 

 

“Veelbelovend “ 

Jacques Kloters, AVRO Sandwich 

 

“I listened carefully to your music  

and it is great !” 

Oliver Belz JuJu Orchestra, Hamburg 

 

“Congratulations for your CD,  

your voice, the arrangements 

I’ve enjoyed a lot”. 

Antonio Adolfo 

Brazilian componist/pianist, Winner of LatinGrammy, 

 

Openings act North Sea Jazz Festival 2006  

Jazz Juice ft Tamara Maria 

 

 

 

 

“Indrukwekkend, afwisselend en onderhoudend” 

Music Maker 

 

“First lady of Bossa Nova”  

The Hague Jazz 

 

“Nederland heeft een bossa nova- 

zangeres van wereld formaat”  

Zing magazine 

 

“Excellent in so many ways” 

Jazz DJ Graham B. 

 

“Mijn complimenten,  

Ik heb je CD  continu gedraaid.” 

Rene Steenhorst, journalist Telegraaf 

 

“Verrassend goed” 

Coen de Jonge 

 

 “Deze muziek en taal is helemaal jouw ding.” 

Greetje Kauffeld  

 

Elis Regina herself would be  

proud to know that her songs are  

being treated  with such skill,  

delicacy and tenderness. 

You have really incorporated  

the best qualities of bossa nova  

into your art.” 

Carlos Asfora, Brazilian Embassy